Braki zębów - moment, w którym pojawia się ważna decyzja
Utrata kilku lub wszystkich zębów, jeśli nie zostanie trwale uzupełniona, zmienia codzienne funkcjonowanie. Wiele osób najpierw próbuje się do tego przyzwyczaić – zmienia dietę, unika twardszych pokarmów, uczy się funkcjonować z protezą, zasłania usta ręką podczas uśmiechu.
Z czasem pojawia się jednak pytanie, czy to rozwiązanie jest wystarczające, czy warto rozważyć inne możliwości. Najczęściej wybór sprowadza się do dwóch kierunków: protezy lub leczenia implantologicznego.
Nie trzeba podejmować tej decyzji od razu. Warto najpierw zrozumieć, czym różnią się te rozwiązania i w jakich sytuacjach są stosowane.
Czym różni się proteza od implantów?
Najprościej mówiąc, różnica polega na sposobie utrzymania uzupełnienia w jamie ustnej.
Proteza klasyczna opiera się na dziąśle i utrzymuje się dzięki dopasowaniu do podłoża protetycznego oraz klamrom, czyli metalowym drucikom dogiętym do pozostałych zębów. Implanty natomiast stanowią rodzaj fundamentu w kości, na którym opiera się odbudowa.
Dla pacjenta przekłada się to na różnicę w stabilności, komforcie jedzenia i sposobie użytkowania uzupełnienia. Nie oznacza to jednak, że jedno rozwiązanie jest zawsze właściwe, a drugie nie – każde z nich ma swoje zastosowanie.
Proteza - kiedy jest stosowana i czego się spodziewać?
Proteza to rozwiązanie znane od wielu lat i w wielu sytuacjach nadal stosowane. Jej zaletą jest to, że nie wymaga zabiegu chirurgicznego i może być wykonana stosunkowo szybko.
Z drugiej strony u części pacjentów pojawiają się trudności: proteza może przesuwać się podczas jedzenia, jej stabilność bywa mniejsza – szczególnie w dolnym łuku – czasem konieczne jest stosowanie klejów, a niektórzy pacjenci zgłaszają dyskomfort przy mówieniu. Nie każdy doświadcza tych problemów w takim samym stopniu, ale warto wiedzieć, że są one możliwe, szczególnie w przypadku całkowitego bezzębia.
Implanty - na czym polega to rozwiązanie?
Implanty zębów to elementy umieszczane w kości, które zastępują korzeń zęba. Po wygojeniu stanowią stabilną podstawę do odbudowy. Dzięki temu uzupełnienie nie opiera się wyłącznie na dziąśle, jest bardziej stabilne i może funkcjonować w sposób bardziej zbliżony do naturalnych zębów.